W wierszu Ballady i romanse Władysław Broniewski opisuje tragiczne losy małej Żydówki. Obłąkana z rozpaczy Ryfka, której Niemcy zabili rodziców, biega po gruzach. Przypadkowi ludzie pomagają nieszczęśliwej dziewczynce, ofiarowując jej bułkę, grosik, cosik, lecz oto przyjeżdżający SS-mani rozstrzeliwują Żydowskiego dziecko. Komentarze Wiersz „Ballady i romanse" Władysława Broniewskiego pochodzi z tomiku poezji wydanego w 1945 roku. Inspiracją do jego napisania były tragiczne wydarzenia drugiej wojny światowej. Śmierć milionów niewinnych ludzi oraz brak kary dla osób, które urządziły to piekło na ziemi. Kolejną różnicą jest postawa narratorów obu ballad. W Romantyczności opowiadacza cechuje naiwność, przekonanie o istnieniu sprawiedliwości, szczerości, prawdziwego bezinteresownego współczucia, pewność, że dobro zawsze wygrywa nad złem. Analiza i interpretacja utworu W. Broniewskiego "Ballady i romanse". poleca 85% 505 głosów. Treść. Grafika. Filmy. Komentarze. W utworze Władysława Broniewskiego "Ballady i romanse" podmiot liryczny opowiada o miasteczku zburzonym najprawdopobniej w czasie. Władysław Broniewski stworzył własną wersję Mickiewiczowskiej ballady Romantyczności. Jego dzieło jest aluzją literacką. Cierpiącą i obłąkaną po śmierci ukochanego Jasia Karusię zastąpił rudą, nagą Ryfką, która w obłęd wpadła po przeżyciu wydarzeń II wojny światowej. Władysław Broniewski „Ballady i romanse" - analizaW 1945 r. ukazał się szósty tom poetycki Władysława Broniewskiego - „Drzewo rozpaczające". Zamieszczone w nim utwory w dużej mierze poświęcone zostały rozrachunkowi z II wojną światową i jej skutkami. Ballady i romanse - analiza. „Ballady i romanse" Władysława Broniewskiego są XX-wieczną aluzją literacką do dzieła „Romantyczność", opublikowanego przez Adama Mickiewicza w 1822 roku. Odpowiednikiem obłąkanej od śmierci ukochanego i „rozmawiającej" z duchami Karusi została rudowłosa, trzynastoletnia Żydówka Ryfka aKJoK.